We vinden het belangrijk om dingen voor anderen te doen. We willen er voor anderen zijn en zoveel mogelijk helpen waar nodig en waar kan. Dit is vanuit nature altijd zo geweest. Toch blijven we in bepaalde gedragingen hangen die ons niet verder zullen helpen. De reden, in mijn optiek, waardoor dit grotendeels komt, is omdat we toch egoïstischer zijn dan we dachten.

Maatschappelijk gezien voelt iedereen een bepaalde drang om te helpen. Ook al is het niet direct zichtbaar of merkbaar, het uit zich wel in bepaalde kringen. Je wilt je vrienden altijd helpen met een kwestie als zij daarom vragen, maar soms ook als ze er helemaal niet om vragen. Met familie geldt hetzelfde, het is een soort ongeschreven regel waar iedereen zich aan houdt. Dit is een erg mooi en lief gebaar, wat waardering en dankbaarheid uitstraalt, maar eigenlijk houden we ons bezig met de problemen van anderen waardoor we zelf tegen dingen aan gaan lopen. Je voelt je zelf beter als je een ander kan helpen. Je krijgt een kans om jouw eigen probleem of situatie te onderdrukken en te vervangen met een fijn gevoel, namelijk dat je iemand anders hebt geholpen. Je kunt jezelf een klopje op de schouder geven als het ware.

 

Om hier een voorbeeld voor te geven die voor iedereen wel geldt (denk ik) is dat we allemaal heel erg bewust zijn van het feit dat we onze wereld goed aan het verkloten zijn. Alles wordt vervuild, we verbruiken te veel, we hebben onnodig veel producten en producenten in verschillende segmenten. Ook zijn we met te veel en misbruiken we de planeet. Daarnaast is de verdeling van onze wereld, op welvaart en welzijn gebied, totaal niet eerlijk en logisch. Iedereen is zich bewust van het feit dat er in bepaalde delen van de wereld honger en armoede de norm is, waar men niet eens fatsoenlijk kan leven. Zelfs in Nederland, als we nationaal kijken zien we al veel armoede. Mensen die ondervoed zijn, op straat leven, bepaalde primaire levensbehoeftes niet kunnen voorzien doordat het te duur is. Je komt het tegen in jouw directe omgeving, maar lopen het liefst gewoon door zonder antwoord te geven als er iemand om geld bedelt. We doen er op dagelijks vlak vrij weinig mee. We vinden het allemaal erg en niet kunnen, en er moet zo snel mogelijk verandering in komen.
Het probleem is al jaren bekend, en de oplossing ligt voor onze voeten. Voor alsnog kiezen we er bewust voor om ons er niet mee bezig te houden. Want jij en ik hebben er dagelijks vrij weinig last van. Het is niet iets waar wij direct mee geconfronteerd worden in ons leven. Dus waarom zou je er dan wat aan doen?

 

We handelen veel uit ons eigen zelfbeeld wat we hebben ontwikkeld door alle ervaringen in ons leven. Indirect handelen we alleen op de manieren die wij als prettig ervaren. We zijn onbewust te veel bezig met ons eigen gevoel en wat wij van onszelf vinden, waardoor we een verlangen ontwikkelen om ditzelfde beeld op te wekken bij anderen. Zodat jij voor de dag komt op de manier zoals jij dat wilt, ongeacht of anderen hier last van hebben of niet. Pubers zijn hierin een mooi voorbeeld. Echter is het zo dat men uit een bepaalde levensfase onbewust dingen meeneemt die een ego vormen. En de enige die hier een belang bij heeft, is diegene die dit op deze manier heeft ontwikkeld. Mensen boeit het over het algemeen vrij weinig wat anderen met hun leven doen, zolang zij er geen last van hebben of er niet mee geconfronteerd worden. We focussen op voornamelijk op onszelf, terwijl als het erop aan komt, trekken we ook veel van anderen aan. Je moet leuk, mooi, lang, knap, gespierd, afgetraind, perfect en rijk voor de dag komen, dan pas doe je er toe. We passen zelfs onze lichamen aan, aan de norm van de maatschappij denken we. Terwijl dit allemaal aannames zijn die wij zelf bedenken. We zijn excentriek op zoek naar bevestiging die we alleen intrinsiek kunnen vinden en krijgen.

“Wealth consists not in having great possessions, but in having few wants ”
Epictetus

Dit is de reden waarom onze maatschappij niet werkt voor en op de wereld. De insteek is vanuit ego, en niet vanuit eco of een collectief bewustzijn. We kiezen ervoor om ons niet bezig te houden met die problemen omdat we zelf al genoeg problemen hebben. Ook deze problemen van onszelf lossen we vaak niet eens op, omdat dat te confronterend is. Het voelt niet fijn, je moet toegeven dat er iets niet helemaal lekker gaat of loopt, en deukt je ego flink in. Het zelfbeeld wat je hieruit ontwikkelt is hetgeen wat je probeert uit te stralen naar anderen. Je projecteert jouw eigen zelfbeeld zodat je de kern, waar de pijn, verdriet of schaamte zit, kunt verbloemen. Je zorgt ervoor dat je iets hebt waar naar opgekeken kan worden, iets materialistisch of idealistisch, waardoor er een bepaalde aanzien ontstaat die je gebruikt om een gevoel af te dekken voor jezelf. We hebben een bewuste shift gemaakt als maatschappij zijnde, naar een materialistische wereld waar wij van dingen houden en niet van individuen.

 

Zodra we bewust worden van ons ego en zelfbeeld, en wat wij projecteren op anderen, kunnen we veranderen. In positieve zin. En dit houdt in dat je diep zal moeten graven, naar de meest vervelende en confronterende gevoelens. Durf een spiegel voor te houden of voorgehouden te krijgen. Durf jezelf eens eerlijk te bekijken en jouw pijnpunten te ondervinden. Waarom hou jij je ego zo groot? Waarom storen bepaalde dingen jou als het op een bepaalde manier gezegd wordt? Wat kwetst jou en waarom kwetst jou dit?
Allemaal vragen waarop een helder antwoord komt als jij bewust wordt van jouw ego, en jouw ego op een plek zet waardoor je meer volgens jezelf gaat handelen. Je komt meer in lijn met de behoeftes die je hebt waarvan je niet bewust was dat je ze had. Als je het buiten jezelf gaat zoeken zul je het nooit vinden, do your inner work.

Leave a comment