Hoeveel hou jij je bezig met anderen? Betrek jij veel meningen van anderen op jouw dagelijkse bezigheden, of vul je al van te voren in dat er iets van gevonden kan worden van iets wat jij doet of aan hebt?

Er heerst een cultuur in onze maatschappij dat we meer bezig zijn met hetgeen wat anderen hebben en vinden van iets, dan dat we bezig zijn met onszelf en wat wij zelf willen. Tegenwoordig is het normaal om leningen af te sluiten voor nieuwe spullen, om maar altijd het nieuwste van het nieuwste te hebben. We schamen ons al snel als we een product hebben dat al 1 jaar ouder is dan het nieuwe model. En dat allemaal om het zelfbeeld gelijk te houden met wat jij denkt uit te stralen, terwijl je geen idee hebt wat iemand van jou vindt of hoe hij/zij over iets denkt.

 

We relateren geld aan macht, wat een erg ongezonde relatie is. Dat zien we overal terug, in de hele wereld, waarbij de arme landen vrijwel niets kunnen omdat er geen geld is. Zelfs nationaal zien we de schade van deze ongezonde verhouding. Doordat de drang van het volk groot is om altijd maar mooie spullen te kopen waar je eigenlijk vrij weinig mee kan, om alleen indruk te maken op elkaar, gaan we aan onze essentie voorbij. Door de obsessie met spullen hebben we ervoor gezorgd dat we alleen maar met onszelf bezig zijn. Wat vindt hij of zij van mij, straal ik wel de juiste stijl uit zodat mensen onder de indruk zijn? Wat zou hij/zij ervan vinden als ik met dit aan kom zetten? Hoe zullen ze wel niet opkijken wanneer ik met die nieuwe auto langs kom?
Kortom; we zijn alleen maar bezig met onszelf boven anderen te zetten, terwijl we dit eigenlijk niet willen (als we naar de antwoorden kijken die mensen geven als er vragen worden gesteld over dit onderwerp).

 

“There is nothing noble in being superior to your fellow man. True nobility is being superior to your former self.”

 

Hemingway

 

Financieel bewustzijn is in mijn perspectief een balans tussen de benodigdheden in materialisme (huis & transportatie) en in de primaire levensbehoeftes (kleding & voeding). De balans hiertussen ligt bij ieder persoon anders, echter is de kern vrijwel hetzelfde. Smaken verschillen, niet iedereen is hetzelfde, dus zul je ook altijd andere perspectieven krijgen. Het essentiële verschil zit hem alleen in benodigdheden die wij stellen. De overbodige luxe items die ervoor zorgen dat je “status” krijgt als je het hebt, draagt of rijdt. Als je het makkelijk kan betalen en je vindt het mooi, snap ik volledig dat je bepaalde keuzes maakt. Zou ik ook doen, heel eerlijk gezegd. Waar het “mis” gaat, is dat men dezelfde “status” wil hebben, een soort aanzien, maar het eigenlijk niet kunnen betalen. Er ontstaat een probleem, waarbij we graag aan de buitenwereld willen tonen hoe goed we het voor elkaar hebben, terwijl we achter de schermen kapot gaan van de stress en hopen de volgende maand weer te kunnen halen (financieel gezien).

 

Als we de essentie van materialisme los laten, als collectief, kunnen we langzaam de relatie tussen geld en macht verbreken en gezonder maken. Geld is niets meer dan een ruilmiddel, het heeft niets te maken met macht. Het zorgt ervoor dat we elkaar kunnen voorzien van de primaire levensbehoeftes, en soms wat leuke bijzaken. De emotie die wij aan geld hebben gekoppeld, wat eigenlijk voor ons is gedaan, gaat ons niet verder helpen. Er zal verandering moeten komen in ons perspectief, en dat kunnen we alleen samen doen. Wij kiezen er uiteindelijk voor wie er macht krijgt, en dat is niet iemand die de meeste centjes op zak heeft. Maar iemand die het beste met alles en iedereen voor heeft – een duurzame manier van leven in alle opzichten.

 

Wat persoonlijk voor mij heeft geholpen, aangezien ik ook heel lang dit perspectief heb gehad, is dat ik ging focussen op wat ik wil en wat ik belangrijk vind. Een bepaald soort auto, bepaald soort kleding en sierraden. Echter heb ik een regel voor mijzelf ingesteld, dat als ik iets wil, ik het minimaal 5x moet kunnen betalen, na alle uitgaven & vaste lasten. Als ik dit kan en ik wil het product graag hebben, dan pas koop ik het. Ik zet me dan over mijn gretigheid en illusie heen, en zorg ervoor dat ik me aan mijn eigen regel hou. Ik weet namelijk dat als ik mijn regel verbreek, dat ik weer terug schiet in oude patronen en mezelf langzaam in een negatieve, financiële spiraal help. Ook hecht ik steeds minder waarde aan materialisme, door ontwikkeling en bewustwording op persoonlijk vlak. Ik heb ingezien dat bezittingen niets meer zijn dan een kleine dopamine rush die kort duurt, waarna je nog meer wilt. Het is nooit genoeg.
Hoe eerder jij tot de bewustwording komt dat je bepaalde zaken niet nodig hebt en je meer focust op het zijn in het nu en genieten van wat je wel kan, ga je sneller betere financiële keuzes maken. Je komt tot bepaalde inzichten dat producten en dure spullen overbodig zijn. Het heeft niets te maken met wie jij bent en wat jij doet.

 

Ben jij klaar om los te laten en gezond te groeien?

 

Leave a comment