Keuzes maken

Intuïtief, op feitelijke basis of geforceerd, we zullen altijd keuzes moeten maken in ons leven. Deze keuzes bepalen uiteindelijk of we ‘goede’ of ‘slechte’ keuzes maken, waarin de snelheid van het maken van de keuze een essentiële rol speelt. We blijven vaak hangen tussen bepaalde onderwerpen of factoren waardoor we onszelf (kunnen) verblinden voor de waarheid. Intuïtief weten we eigenlijk wel welke keuze beter voor ons is, maar kiezen we vaak voor een andere manier om toch beide manieren nog vast te houden.

Wanneer het op keuzes aan komt, worden we op een bepaald pad gezet. Dit pad bestaat uit 2 of meerdere wegen die je af kunt slaan. Het grappige hieraan is, is dat we heel goed weten welke keuze het beste voor ons is, maar vaak betekent dit dat we iets moeten los laten, accepteren, aanvaarden of verliezen. Op het moment dat ons gevoel zegt dat een keuze ons ten goede zal komen, maar de innerlijke angst en frustratie groeit doordat je weet dat als je de keuze maakt, je iets kwijt raakt of iets moet doen wat je eigenlijk niet wil, maken we vaak een andere keuze die tot een weg leidt waarin we 2 banen tegelijk aan het bewandelen zijn. En daar gaat het vaak ‘mis’.

Wat er gebeurd wanneer wij onze intuïtie niet volgen, waardoor we keuzes maken gebaseerd op angst of door omstandigheden, is dat we ons gevoel met onszelf kwijt raken. Langzaam verlies je de verbinding, die zich op vult met onbegrip richting anderen en jezelf, waaruit frustratie en verdriet komt. Dit zal blijven groeien totdat de erkenning en begrip naar jezelf en het gevoel ontstaat. Wat we doen is dat we een keuze maken waardoor we iets moeten doen wat we diep van binnen eigenlijk helemaal niet willen. De consequenties van de gemaakte keuze komen op ons af, die we het liefst niet onder ogen willen komen. Uit angst proberen we het beter voor onszelf te maken, om een ander of jezelf niet te kwetsen. We gaan onszelf overtuigen met kleine feitjes die er zijn, terwijl dit tegenstrijdig is met het innerlijke gevoel. “Het is toch prima zo, ik heb alles wat ik wil en hoe ik het wil”, “Dit is misschien beter zo, want dan hoef ik me geen zorgen te maken over..”. We proberen ons gevoel weg te cijferen, maar toch blijft dit altijd aanwakkeren omdat de drang van het gevoel sterker is. Onbewust blijft het rondzweven.

Kenmerken dat je een keuze maakt die ervoor zorgt dat jij 2 (of meer) paden tegelijk aan het bewandelen bent:
– Onrustig en gestresst
– Constant moe
– Onverklaarbare frustratie en irritatie-gevoel
– Gevoel dat je nooit begrepen wordt
– Altijd opzoek naar erkenning en verbeteren van jouw zelfbeeld richting anderen
– Bevestiging en acceptatie zoeken in anderen
– Constant het gevoel hebben dat je op je tandvlees loopt
– Gevoel van pijn en verdriet, een soort kwetsbaarheid

De kwetsbaarheid die bij het maken van keuzes komt kijken is iets waar je, naar mijn mening, goed naar moet luisteren/kijken. Dit gevoel zegt namelijk erg veel over de consequenties voor jouzelf als je een keuze maakt. Als we het vanuit een financieel oogpunt bekijken, als voorbeeld, maken we vaak een keuze die ons in een betere positie plaatst, zodat we geen tot minder zorgen hebben over onze financiële situatie. Echter merken we dan al snel dat dit een positie is waarin je het niet lang vol zal houden, omdat de behoeftes niet in lijn liggen. Je gevoel zegt al van te voren dat dit niet jouw plek is, maar de financiële trigger is groter. Het overwint het gevoel, en je besluit alsnog om de keuze te maken en het te doen. Hoe langer je in deze positie blijft, hoe meer onrust, onbegrip, irritatie, frustratie, verdriet en gestresst je voelt. Eigenlijk vind je dat je niet mag klagen omdat je “het goed voor elkaar hebt”, maar vervolgens voel je je doodongelukkig. Er ontstaat een gevoel van leegte die je projecteert op jouw directe omgeving. De zingeving van jouw dagelijkse leven begint steeds meer af te nemen voor je gevoel. En dat is begrijpelijk.

Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat we ten opzichte van anderen en een aangeleerd perspectief gaan beredeneren. We hebben het niet zo slecht als we zoveel euro per maand verdienen, een huis en een auto hebben en gewoon prima rond kunnen komen. Echter zegt ons gevoel iets heel anders. Door de onderdrukking en het maatschappelijke perspectief, worden we dagelijks geconfronteerd met het feit dat het prima is zo, terwijl dit niet zo voelt. Er is altijd een strijd, altijd een trigger die blijft. Ik wil je uitnodigen om eens op te schrijven of na te denken over hoe jij je dagelijks voelt, en of dit precies is hoe jij dit voor je ziet en hoe je dit wil. Waarschijnlijk komen we er al snel achter dat we het wel goed vinden, echter als écht we eerlijk reflecteren, dat we onszelf tekort doen. Er ontbreekt altijd wel iets, een bepaald gevoel of een bepaald streven.

Als je weet welke triggers, behoeftes en ‘gebreken’ er zijn, kun je gaan kijken naar oplossingen. Hoe je misschien ervoor kunt zorgen dat je wat meer kunt leven naar jouw originele streven en gevoel, in plaats vanuit een maatschappelijk perspectief. Want we accepteren elkaar allemaal, maar ook weer niet. Zolang je doet wat iedereen doet, en zegt wat iedereen zegt is het prima. Doe je iets wat hier niet bij past, dan wordt je al snel aangekeken. Het wordt tijd dat we de focus gaan leggen op onszelf. Niet op anderen. Baseer jouw keuzes op intuïtie en verstand, in plaats van op angsten en omstandigheden!

 

Leave a comment